SPІVOMOVKI
     Nevelikiy obsyagom syujetniy vіrsh gumoristichno-satirichnogo zmіstu nazivaєt'sya spіvomovkoyu. Tsey janr lіro-epesu vinik na osnovі vіrshovoї obrobki narodnih anekdotіv, kazok, prikazok. Osoblivostі zmіstu y kompozitsії, harakternі dlya narodnih anekdotіv, bachimo y u spіvomovkah: tut opisuєt'sya yakiys' odin komіchniy abo tragіkomіchniy vipadok; podіya zobrajuєt'sya stislo, rozvivaєt'sya dinamіchno; rozv'yazka nespodіvana, chasom - vrajayucha; osnovnih dіyovih osіb - odna-dvі; tvіr zavershuєt'sya, yak pravilo, gostrim, dotepnim vislovom.
     Podіbnі tvori pisali ukraїns'kі poeti (L. Borovikovs'kiy, Є. Grebіnka) sche v pershіy polovinі XIX st., ale spetsіal'noї  nazvi  їm  todі ne davali. Ostatochno  viznachivsya  і  utverdivsya  tsey  janr u tvorchostі
     S. Rudans'kogo. Termіn "spіvomovki" poet stvoriv shlyahom spoluchennya dvoh slіv: Spіva (Muza) ta moviti. Taku nazvu mali tri rukopisnі knijki, pіdgotovlenі nim, ochevidno, dlya druku,- "Spіvomovki kozaka Vіnka Rudans'kogo", yakі ne viyshli v svіt chi to cherez tsenzurnі zaboroni, chi to za brakom koshtіv u avtora dlya їh vidannya. U tsih knijkah - lіrichnі vіrshі, baladi (nebilitsі), kazki, bayki, perekladi. Otje, sam Rudans'kiy termіnu "spіvomovki" nadavav znachennya lіteraturnogo rodu, rozumіyuchi pіd nim lіriku ta lіro-epos u tsіlomu. І. Franko, yakiy zbirav rozporoshenі v rukopisnih spiskah tvori poeta і doslіdjuvav їh, zastosovuvav nazvu "spіvomovki" tіl'ki do odnogo janru, za yakim vona y zakrіpilasya.
     Spіvomovki Rudans'kogo mali znachniy vpliv na satirichno-gumoristichnu tvorchіst' takih vidatnih maystrіv hudojn'ogo slova novoї lіteraturi, yak І. Franko, Lesya Ukraїnka, V. Samіylenko ta іnshі. Kraschі traditsії tvorchostі "nezrіvnyannogo anekdotista" uspadkovanі y suchasnoyu lіteraturoyu: vsі nashі gumoristi y satiriki zaznali pevnogo vplivu spіvomovok Rudans'kogo, osoblivo v perіod "uchnіvstva", "probi pera". Takі tvori є v dorobku A. Krijanіvs'kogo, P. Glazovogo ta іn.